Πώς να περιγράψει κανείς τη ζωγραφική του Αντώνιου Σαντορινιόυ; 

Μέ την πρώτη εντύπωση, η μητρική του γλώσσα – η Γερμανική – φαίνεται νά προσφέρει τη πιό πετυχημένη  απόδοση μέ τον όρον ‘Hinterglasmalerei’, ενώ η Ελληνική ‘ζωγραφική πάνω σέ γυαλί’, η Αγγλική  ‘painting on glass’ και η Γαλλική ‘peinture sur verre’ μάλλον παραπλανούν τους παρατηρητές. Βέβαια, ο Αντώνιος ζωγραφίζει πάνω σέ μιά επιφάνεια του γυαλιόυ. Εμείς όμως βλέπουμε το έργο, τοποθετημένο μέσα σέ μία κορνίζα και κρεμασμένο στο τοίχο, απο την άλλην μεριά. Γίνεται άραγε κατανοητό από τους παρατηρητές, oτι ο πίνακας δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα μίας ασυνήθιστα, ακριβούς διαδικασίας στην οποίαν τα πάντα κατασκευάζονται ‘ανάποδα’; Αυτό θα αποτελόυσε γία πολλούς μιά χαώδη διαδικασία.  

Μπορούμε αμέσως νά καταλάβουμε πως γίνεται η απεικόνιση πάνω σέ μουσαμά, διότι σέ εκείνη τη περίπτωση η διαδικασία της είναι ενστικτωδώς λογική. Ο Αντώνιος όμως, ζωγραφίζοντας πάνω σέ γυαλί, κατασκευάζει το έργο του κατ’ αντίστροφη σειρά. Π.χ. γία νά ζωγραφίσει τό ανθρώπινο πρόσωπο, αρχίσει μέ τά μάτια, τό μύτη, τό στόμα κλπ, και μετά καλύπτει ολ’ αυτά μέ τό χρώμα του δέρματος. Αυτό σημαίνει όμως, εάν δέν προσέξει, ζωγραφίζοντας μόνο ένα μάτι, δέν μπορέι νά διορθώσει τό λάθος  - ο άνθρωπος που απεικόνισε θά παραμείνει ‘Κύκλοψ’ γία πάντα. Επί πλέον, κάθε είδος επιγραφής στους πίνακες του - και την υπογραφή του - πρέπει νά μπούν ανάποδα. Περιγράφει απλώς ο όρος ‘Hinterglasmalerei’ τη μέθοδο ζωγραφικής του Αντώνιου, ή  εκφράζεται κάτι πίο περιπλόκο - δηλαδή κάτι από τη φαντασία του, ως η αντανάκλαση μίας εντύπωσης που προκαλείται  απο ενα γαλήνιο, ειδυλλιακό Μεσογιακό κόσμο, στόν οποίο προφανώς όλα πάνε καλά; Είναι η ζωγραφική του Αντώνιου  μία ματιά μέσα στο καθρέπτη οπώς έρριξε η παροιμοιώδης Αλύκη στην χώρα των Θαυμάτων; H προκείται εδώ πέρι του ίδιου φαινόμενου που περιγράφεται στη ‘Πολιτεία’του  Πλάτωνα, οπού στο φως μίας φωτιάς που τρεμοπαίζει παρουσιάζονται αντανακλάσεις πάνω στο τοίχο ενός σπηλαιόυ, μακρυά απο τη πραγματικότητα;

 Μέ δίπλωμα Καλών Σπουδών απο την Ακαδημία Καλών Τεχνών Μόναχου Γερμανίας και Πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Augsburg Γερμανίας, πήρε υποτροφία γία ένα χρόνο από το Γερμανικό Ιδρυμα γία Σπουδές στο Εξωτερικό (DAAD) και ήλθε γία πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1962. Το 1966 εγκαταστάθηκε ως μόνιμος κάτοικος στην Οία Σαντορίνης, οπόυ αρχίσε τίς καλλιτεχνικές δημιουργίες του. Επειδή τό γερμανικό του όνομα ήταν πολύ δύσκολο γία τους νησιώτες φίλους του, κάποιος ντόπιος στην Οία, ένας Αντώνης, του πρότεινε τό ‘Αντώνιος’. Tο όνομα του άρεσε, και το υιοθέτησε αμέσως. Στην Οία, ήρθε σ’επαφή μέ τη τοπικήν παράδοση της ζωγραφικής πάνω σέ γυαλί. Την είδε γία πρώτη φορά στο σπίτι μίας ηλικιωμένης κυρίας, μίας γειτόνισσας γιαγίας, η οποία του φτιάχνε κάθε μέρα ελληνικό καφέ. Η ίδια η κυρία είχε κάνει τη ζωγραφική αυτή πρίν από 40 χρόνια. Κατενθουσιασμένος, ο Αντώνιος άρχισε νά ζωγραφίσει πάνω σέ γυαλί. Είδε αμέσως οτι η χρήση χρωμάτων ακριβώς πάνο σέ γυαλί αποδίδει την αιθέρια φωτεινότητα του Αιγιακού τοπίου και την ημιδιαφάνεια της θάλασσας.  Το βάρος και τη ευθραστικότητα μεγάλων τεμαχίων γυαλιού,  ως και το γεγονός οτι οι λαδομπογιές στεγνώνουν αργά, τον οδήγησαν νά κάνει προσπάθιες με συνθετικό γυαλί και ενα συνδυασμό λαδομπογιών και ακρυλικών χρωμάτων. Τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά.

 Ο Αντώνιος παρατηρέι τη τελειότητα γύρω του, βλέπει τον αιώνιο χαρακτήρα της Φύσης στην λάμψη φύλλων της ελιάς, στις πέτρες  μίας γυμνής προεζοχής βράχου, στην αντανάκλαση του γαλάζιου ουρανού  σέ φώς πάνω στην επιφάνεια του ‘οίνοπου πόντου’ του Ομήρου. Δεν μπορεί τίποτα να κλέψει ή να απομακρύνει το όνειρο. Αποτελεί μία ξύπνια αποχώρηση, στην οποίαν ο ζωγράφος γυρίζει το μυαλό του ανάποδα, τα μέσα έξω, μέ αποτέλεσμα - ζωγραφίζοντας ανάποδα - να ερμηνεύει ενσταντανέ. Παρά το ότι αντιλαμβάνει τον υποβιβασμό του περιβάλλοντος γύρω του, απεικονίζει μόνο το καλό και ωραίο.

 Εργα του Αντώνιου έχουν εκτεθέι μέ μεγάλη επιτυχία στή Πινακοθήκη “Haus der Kunst”, Μόναχο Γερμανίας. Τό “Herbstsalon” και η Συλλογή Εργων Γραφικών Τεχνών τής Βαυαρίας  έχουν αγοράσει εργα του. Εκθέσεις τών εργών του Αντώνιου έχουν λάβει χώραν σέ όλο τό κόσμο, π.χ. στήν Αθήνα, Λονδίνο, Μόναχο, Sydney Αυστραλίας, Ζυρίχη, Αμβόυργο, Βερολίνο, Cincinnati (Ohio) και New York. H Βαυαρική Τηλεόραση φιλοξένησε τόν Αντώνιο σέ βραδινή εκπομπή της, ενώ η Αγγλική Τηλεόραση έκανε ντοκιμαντέρ 30 λεπτών γία τή ζωή του.  

©  2005  Jill Pittinger. All rights reserved.